Drawieński Park Narodowy
Drawieński Park Narodowy to jeden z najcenniejszych przyrodniczo obszarów chroniących unikatowy kompleks leśno-jeziorny. Położony jest w dolinie rzeki Drawy, na obszarze sandrowym utworzonym przez wody roztopowe lodowca. Ukształtowanie terenu jest typowe dla krajobrazu polodowcowego – lekko faliste, z wyraźnymi rynnami jeziornymi i dolinami rzecznymi oraz charakterystycznymi wzniesieniami morenowymi. Park obejmuje rozległe kompleksy leśne, głównie buczyny i bory sosnowe, poprzecinane malowniczymi jeziorami i rzekami o bystrym nurcie. Gleby są tu przeważnie ubogie, piaszczyste, co wpłynęło na charakter lokalnej roślinności. Klimat tego obszaru ma cechy przejściowe między morskim a kontynentalnym, z dość łagodnymi zimami i umiarkowanie ciepłym latem. Historia tego terenu jest związana przede wszystkim z tradycyjną gospodarką leśną i wodną – na rzekach funkcjonowały liczne młyny i elektrownie wodne, których pozostałości można oglądać do dziś. Dorzecze Drawy przez wieki stanowiło ważny szlak komunikacyjny, a jednocześnie barierę naturalną, co wpłynęło na stosunkowo niewielkie przekształcenie tych terenów przez człowieka. Dzięki temu zachowały się tu rozległe fragmenty lasów o charakterze zbliżonym do naturalnego, z bogactwem martwego drewna i wielopiętrowymi drzewostanami.
Drawieński Park Narodowy – co robić?
Drawieński Park Narodowy oferuje wyjątkowe możliwości aktywnego wypoczynku w otoczeniu dzikiej przyrody. Przede wszystkim warto wybrać się na spływ kajakowy rzeką Drawą, która jest uznawana za jedną z najpiękniejszych tras kajakowych w Polsce. Jej bystry nurt, malownicze meandry i otaczające ją starodrzewia tworzą niezapomnianą scenerię. Ponadto park przecinają liczne szlaki piesze, które prowadzą przez najbardziej interesujące przyrodniczo obszary – od tajemniczych torfowisk po monumentalne buczyny. Dla miłośników rowerów przygotowano specjalne trasy rowerowe, biegnące głównie obrzeżami parku. Wędkarze mogą uprawiać swoje hobby na wyznaczonych odcinkach rzek i jezior, gdzie występują m.in. trocie, lipienie i pstrągi. Park stanowi również doskonałe miejsce do obserwacji dzikiej zwierzyny – przy odrobinie szczęścia można tu spotkać jelenie, sarny, dziki, a nawet wilki czy orły bieliki. Fotografowie przyrody znajdą tu mnóstwo fascynujących tematów – od majestatycznych drzew po mikroświat roślin i grzybów. Zimą, przy odpowiedniej pokrywie śnieżnej, możliwe jest uprawianie narciarstwa biegowego na wyznaczonych trasach.
Drawieński Park Narodowy – co zobaczyć?
Drawieński Park Narodowy zachwyca przede wszystkim malowniczymi dolinami rzek – Drawy, Płocicznej i Korytnicy, które wcinają się głęboko w otaczające lasy, tworząc spektakularne przełomy i bystrza. Te rzeki o krystalicznie czystej wodzie i piaszczystym dnie stanowią ostoję dla wielu gatunków ryb, w tym rzadkich troci i lipieni. Szczególnie urokliwe są meandry Drawy, gdzie rzeka tworzy zakola otoczone starodrzewiem. Kolejną atrakcją są rozległe kompleksy leśne z dominacją buczyn, które jesienią mienią się wszystkimi odcieniami złota i czerwieni. Niektóre drzewa osiągają imponujące rozmiary, tworząc monumentalną scenerię. Na terenie parku znajduje się również ponad 20 jezior, z których każde ma swój unikalny charakter – od dystroficznych „czarnych jezior” otoczonych torfowiskami po głębokie jeziora rynnowe o krystalicznie czystej wodzie. Warto zwrócić uwagę na jezioro Ostrowiec – największe w parku, oraz na malownicze jezioro Czarne z unikalną roślinnością. Szczególnym typem ekosystemu są torfowiska, gdzie można obserwować owadożerne rosiczki i inne rzadkie gatunki roślin. Do cennych zabytków techniki należą pozostałości dawnych elektrowni wodnych, młynów i tartaków, które świadczą o historii gospodarczego wykorzystania rzek. Niezapomnianym przeżyciem jest obserwacja dzikiej zwierzyny – o świcie lub zmierzchu istnieje szansa na dostrzeżenie jeleni wychodzących na śródleśne polany lub wydr polujących w rzece.
Drawieński Park Narodowy – informacje praktyczne
Planując wizytę w Drawieńskim Parku Narodowym, warto uwzględnić kilka praktycznych wskazówek. Najlepszą porą na odwiedziny jest okres od późnej wiosny do wczesnej jesieni, gdy można w pełni korzystać z uroków parku, szczególnie z możliwości spływów kajakowych. Klimat w tej części charakteryzuje się dość dużą zmiennością – nawet latem mogą wystąpić chłodniejsze i deszczowe dni. Do parku można dotrzeć korzystając z sieci dróg lokalnych, jednak ze względu na jego rozległość i rozproszone wejścia, warto wcześniej dokładnie zaplanować trasę. Na terenie parku obowiązują zasady ochrony przyrody – poruszanie się wyłącznie wyznaczonymi szlakami, zakaz biwakowania poza miejscami wyznaczonymi, zakaz płoszenia zwierząt. Podczas spływu kajakowego należy przestrzegać regulaminu, szczególnie w zakresie miejsc wodowania i kończenia spływu. Wędkowanie możliwe jest wyłącznie po uzyskaniu specjalnego zezwolenia od dyrekcji parku. Ze względu na duże odległości między atrakcjami, warto dobrze zaplanować zwiedzanie i uwzględnić czas na przemieszczanie się. Na terenie parku dostępne są punkty informacyjne, gdzie można uzyskać szczegółowe mapy i porady. W przypadku planowania dłuższego pobytu, warto wcześniej zarezerwować nocleg w jednym z okolicznych pensjonatów lub gospodarstw agroturystycznych. Zwiedzając park, przydadzą się: wygodne buty trekkingowe, odzież przeciwdeszczowa, środek na komary (których nie brakuje w wilgotnym środowisku leśnym) oraz lornetka do obserwacji przyrody.
Zobacz jakie inne parki / rezerwaty znajdują się również blisko miast: Gorzów Wielkopolski, Piła, Stargard
