Rezerwat Przyrody Bór Samliński im. Henryka Zięciaka
Rezerwat Przyrody Bór Samliński im. Henryka Zięciaka to cenny obszar chroniący fragment naturalnego boru sosnowego. Położony jest na terenie Równiny Nowogardzkiej, w regionie o charakterystycznym polodowcowym ukształtowaniu terenu. Nazwa rezerwatu pochodzi od pobliskiej miejscowości Samlin oraz patrona – Henryka Zięciaka, prawdopodobnie przyrodnika lub leśnika związanego z tym obszarem. Teren rezerwatu jest lekko pofałdowany, z niewielkimi wzniesieniami morenowymi i zagłębieniami wypełnionymi wodą lub torfem. Podłoże geologiczne stanowią głównie piaski sandrowe, na których wykształciły się ubogie gleby bielicowe, typowe dla borów sosnowych. Klimat tego obszaru ma wyraźne cechy morskie, z łagodnymi zimami i niezbyt upalnymi latami, przy stosunkowo wysokich opadach rocznych. Historia tego miejsca związana jest przede wszystkim z gospodarką leśną, jednak ze względu na ubogi charakter siedliska, drzewostan zachował w dużej mierze naturalny charakter, z dominacją sosny zwyczajnej przystosowanej do trudnych warunków glebowych. Na przestrzeni wieków te tereny podlegały różnorodnym wpływom – od naturalnych zaburzeń, takich jak pożary i wichury, po działalność człowieka, która jednak ze względu na niską produktywność siedliska, miała ograniczony charakter.
Rezerwat Przyrody Bór Samliński im. Henryka Zięciaka – co robić?
Rezerwat Przyrody Bór Samliński oferuje możliwość kontaktu z autentycznym krajobrazem leśnym Pomorza Zachodniego podczas spokojnych wędrówek i obserwacji przyrodniczych. Najlepszym sposobem na poznanie tego obszaru jest spacer wyznaczonymi ścieżkami, które prowadzą przez najbardziej interesujące fragmenty boru sosnowego. Dzięki temu można podziwiać majestatyczne sosny, niektóre o imponującym wieku i rozmiarach, oraz charakterystyczne piętro podszytu z dominacją jałowca i wrzosów. Ponadto rezerwat stanowi doskonałe miejsce do obserwacji ptaków, szczególnie gatunków związanych z borami sosnowymi, takich jak sosnówka, mysikrólik czy krzyżodziób. Dla miłośników fotografii przyrodniczej szczególnie atrakcyjne są poranki, gdy promienie słońca przebijają się przez korony sosen, tworząc malownicze smugi światła w leśnej mgle. Jesienią i zimą warto zwrócić uwagę na różnorodne grzyby, których owocniki często pojawiają się w ściółce sosnowego lasu. Okolice rezerwatu przecinają szlaki rowerowe, umożliwiające aktywny wypoczynek i poznanie szerszego kontekstu przyrodniczego tego obszaru. Zimą, przy odpowiedniej pokrywie śnieżnej, teren rezerwatu można zwiedzać na nartach biegowych, co dostarcza niezapomnianych wrażeń w zimowej scenerii.
Rezerwat Przyrody Bór Samliński im. Henryka Zięciaka – co zobaczyć?
Rezerwat Przyrody Bór Samliński zachwyca przede wszystkim majestatycznym starodrzewem sosnowym. Rosłe sosny o czerwonopomarańczowych pniach i charakterystycznie rozpostartych koronach tworzą malowniczą scenerię, szczególnie piękną w promieniach zachodzącego słońca, gdy korony drzew mienią się złocistymi odcieniami. Charakterystycznym elementem krajobrazu są również krzewy jałowca, które przybierają różnorodne kształty – od strzelających w górę „kolumn” po rozłożyste, niemal płożące się formy. Jesienią i zimą ich ciemnozielone igły kontrastują z jaśniejszym odcieniem sosen. Na dnie lasu dominuje runo typowe dla borów – kobierce mchów, głównie rokietnika i widłozębów, oraz łany borówki czernicy i wrzosu, który późnym latem mieni się różowofioletowymi kwiatami. W bardziej wilgotnych fragmentach rezerwatu można znaleźć torfowiska, gdzie występują interesujące gatunki mchów torfowców oraz owadożerne rosiczki. Na piaszczystych, otwartych miejscach rozwijają się płaty porostów – chrobotków i płucnic, tworzące miniaturowe, srebrzysto-szare „lasy”. Warto zwrócić uwagę na ślady obecności zwierząt – tropy na piaszczystych ścieżkach, zgryzy na korze drzew czy dziuple wykute przez dzięcioły. Jesienią las mieni się kolorami grzybów, których owocniki wyrastają z ściółki sosnowej. Szczególnie liczne są maślaki, podgrzybki i koźlarze. Zimą, gdy śnieg pokrywa gałęzie sosen i jałowców, rezerwat zamienia się w baśniową krainę, gdzie cisza przełamywana jest jedynie głosami nielicznych zimujących ptaków, takich jak krzyżodziób świerkowy czy czeczotka.
Rezerwat Przyrody Bór Samliński im. Henryka Zięciaka – informacje praktyczne
Planując wizytę w Rezerwacie Przyrody Bór Samliński, warto uwzględnić kilka praktycznych wskazówek. Rezerwat jest dostępny przez cały rok, jednak najlepszą porą na odwiedziny jest późna wiosna i wczesna jesień, gdy warunki pogodowe sprzyjają wędrówkom, a w lesie można obserwować interesujące zjawiska przyrodnicze. Ze względu na bliskość Morza Bałtyckiego, klimat charakteryzuje się dość dużą zmiennością – nawet latem mogą wystąpić chłodniejsze i deszczowe dni. Do rezerwatu prowadzą leśne drogi, a następnie oznakowane ścieżki. Ze względu na piaszczysty charakter podłoża, warto zabrać wygodne obuwie, najlepiej z dobrą amortyzacją. Podczas zwiedzania rezerwatu obowiązują zasady ochrony przyrody – poruszanie się wyłącznie wyznaczonymi ścieżkami, zakaz zbierania grzybów i roślin, nieśmiecenie i niehałasowanie. W sezonie letnim warto pamiętać o środku przeciw komarom i kleszczom, których w lasach sosnowych jest szczególnie dużo. Na terenie rezerwatu nie ma infrastruktury turystycznej, dlatego należy zaopatrzyć się w wodę i prowiant. Ze względu na specyfikę boru sosnowego, w okresach suszy istnieje zwiększone ryzyko pożaru, dlatego absolutnie zabronione jest używanie otwartego ognia. Dla miłośników obserwacji przyrody przydatna będzie lornetka oraz przewodnik do rozpoznawania roślin i ptaków.
Zobacz jakie inne parki / rezerwaty znajdują się również blisko miast: Szczecin, Stargard
