Rezerwat Przyrody Przytoń
Rezerwat Przyrody Przytoń to cenny obszar chroniący fragment naturalnego krajobrazu Pojezierza Kaszubskiego. Położony jest w terenie o wyraźnych cechach polodowcowych, z licznymi wzniesieniami morenowymi, głazami narzutowymi i zagłębieniami wypełnionymi wodą. Centralnym elementem rezerwatu jest jezioro Przytoń – malowniczy zbiornik o charakterze dystroficznym, otoczony pasem torfowisk i podmokłych lasów. Nazwa rezerwatu pochodzi od nazwy jeziora, wokół którego został utworzony. Podłoże geologiczne stanowią głównie gliny morenowe i piaski, na których wykształciły się różnorodne gleby, od żyznych brunatnych po ubogie bielicowe i torfowe. Klimat tego obszaru ma wyraźne cechy morskie, z łagodnymi zimami i niezbyt upalnymi latami, przy stosunkowo wysokich opadach rocznych. Historia tego miejsca jest związana przede wszystkim z naturalnymi procesami geologicznymi i ekologicznymi, które przez tysiące lat kształtowały tutejszy krajobraz. Ze względu na trudny dostęp do podmokłych terenów otaczających jezioro, obszar ten pozostawał stosunkowo mało przekształcony przez działalność człowieka, co pozwoliło na zachowanie wielu cennych elementów przyrody.
Rezerwat Przyrody Przytoń – co robić?
Rezerwat Przyrody Przytoń oferuje wiele możliwości aktywnego wypoczynku w otoczeniu dzikiej przyrody. Najlepszym sposobem na poznanie tego obszaru jest wędrówka ścieżką przyrodniczą, która prowadzi wokół jeziora i przez najbardziej interesujące fragmenty okolicznych lasów i torfowisk. Dzięki temu można podziwiać różnorodne siedliska – od brzegów jeziora porośniętych szuwarem po bory bagienne i torfowiska wysokie. Ponadto rezerwat stanowi doskonałe miejsce do obserwacji ptaków, szczególnie gatunków związanych z ekosystemami wodno-błotnymi. Dla miłośników fotografii przyrodniczej szczególnie atrakcyjne są wschody i zachody słońca nad jeziorem oraz mgły unoszące się nad torfowiskami w chłodniejsze poranki. Warto też zwrócić uwagę na rośliny owadożerne, które można znaleźć na torfowiskach – rosiczki i pływacze. Okolice rezerwatu przecinają szlaki turystyczne, umożliwiające dłuższe wędrówki po malowniczym terenie Pojezierza Kaszubskiego. Miłośnicy ciszy i spokoju docenią atmosferę tego miejsca, z dala od zgiełku cywilizacji. Zimą, gdy jezioro zamarza, a torfowiska i lasy pokrywa śnieg, rezerwat prezentuje inną, równie fascynującą odsłonę.
Rezerwat Przyrody Przytoń – co zobaczyć?
Rezerwat Przyrody Przytoń zachwyca przede wszystkim malowniczym krajobrazem polodowcowym z centralnie położonym jeziorem otoczonym pasem torfowisk i lasów bagiennych. Sama tafla jeziora, o charakterystycznej ciemnobrunatnej barwie wody typowej dla zbiorników dystroficznych, zmienia swój wygląd w zależności od pory dnia i warunków atmosferycznych – od gładkiego zwierciadła odbijającego niebo i okoliczne drzewa, po wzburzoną powierzchnię w wietrzne dni. Szczególnie malownicze są brzegi jeziora porośnięte szuwarem i zaroślami łozowymi, gdzie można obserwować ptaki wodne. Na otaczających jezioro torfowiskach rozwinęła się charakterystyczna roślinność – kobierce mchów torfowców w różnych odcieniach zieleni, czerwieni i brązu, kępy wełnianki o charakterystycznych białych puszystych owocostanach oraz owadożerne rosiczki, których czerwonawe liście pokryte są lepkimi włoskami. W borach bagiennych można podziwiać karłowate sosny o poskręcanych pniach, które przystosowały się do trudnych warunków siedliskowych. Jesienią szczególnie malowniczo prezentują się krzewinki – żurawina, modrzewnica i bagno, których liście przebarwiają się na czerwono i bordo. Na terenie rezerwatu występują również głazy narzutowe – milczący świadkowie działalności lodowca, niektóre o imponujących rozmiarach. Dla cierpliwych obserwatorów nagrodą może być dostrzeżenie śladów obecności bobrów – ściętych drzew i tam na niewielkich ciekach wodnych, lub usłyszenie donośnego klangoru żurawi, które upodobały sobie okoliczne torfowiska jako miejsca lęgowe.
Rezerwat Przyrody Przytoń – informacje praktyczne
Planując wizytę w Rezerwacie Przyrody Przytoń, warto uwzględnić kilka praktycznych wskazówek. Najlepszą porą na odwiedziny jest późna wiosna i wczesne lato, gdy przyroda jest najbujniejsza, oraz wczesna jesień, kiedy okoliczne lasy mienią się złotem i czerwienią. Ze względu na położenie w północnej części Polski oraz bliskość morza, klimat charakteryzuje się dość dużą zmiennością – nawet latem mogą wystąpić chłodniejsze i deszczowe dni. Do rezerwatu prowadzą leśne drogi, jednak ostatni odcinek trzeba pokonać pieszo. Ze względu na podmokły charakter terenu, szczególnie w okolicach torfowisk i brzegów jeziora, niezbędne jest odpowiednie obuwie – najlepiej wodoodporne buty trekkingowe. Podczas zwiedzania rezerwatu obowiązują zasady ochrony przyrody – poruszanie się wyłącznie wyznaczonymi ścieżkami, zakaz płoszenia zwierząt i zbierania roślin. W sezonie letnim warto zabrać ze sobą środek przeciw komarom i innym owadom, których w wilgotnym środowisku nie brakuje. Na terenie rezerwatu brak jest infrastruktury turystycznej, dlatego należy zaopatrzyć się w wodę i prowiant. Dla miłośników obserwacji przyrody przydatna będzie lornetka oraz przewodnik do rozpoznawania roślin i ptaków. Ze względu na oddalenie od większych miejscowości, warto dokładnie zaplanować dojazd i powrót, uwzględniając czas potrzebny na zwiedzanie.
Zobacz jakie inne parki / rezerwaty znajdują się również blisko miast:
